چرک نویس های من ...

دلم یک تو می خواهد از جنس خودِ خودِ خودت ...

تو که جنس نگاهت متفاوت باشد ...

تو که صدا زدن خاص اسمم را بلد باشی ...

تو که هرگاه در راهی من مسیرم کج که نکنم هیچ برای دیدنت پاتا به سر پا بشوم و در میانه ی راه به تو برسم ...

میدانی ؟ دیدن پاهای خسته ات را تاب نمی آورم ...

من ظریفم قبول ... اما روح تو هم کم از ظرافت من ندارد ...

دلم می خواهد هوایش را داشته باشم ...

بی هوا ...

بی فکر بی دغدغه به راه بیفتیم ...

میدانم که تو خوبی ... و کمی من کم حوصله ...

به پای همه ی دوس داشتن هایم قول بده هوای کم حوصلگی هایم را داشته باشی ...